تشخیص همزمان ایدز و هپاتیت C

با وجود این که امروزه محققان به روش‌ها و فناوری‌های جدیدی دست یافته‌اند که غربالگری خون‌های اهدایی را با روش‌های حساس مبتنی بر شناسایی آنتی‌بادی امکان‌پذیر ساخته است، اما متاسفانه همچنان خطر انتقال عفونت‌های ویروسی وجود دارد.

بررسی‌های انجام شده حاکی از آن است که روش‌های حساس مبتنی بر شناسایی اسیدهای نوکلئیک می‌تواند نتایج اطمینان‌بخش‌تری در شناسایی عوامل ویروسی بیماری‌زا داشته باشد.

با توجه به اهمیت این موضوع، محققان دانشگاه تربیت مدرس با هدف طراحی روشی حساس‌تر در مرحله شناسایی نسبت به روش‌های معمول و همچنین تشخیص همزمان عفونت‌های ویروسی، نقص ایمنی اکتسابی تیپ یک ویروس ایدز و ویروس هپاتیت C ، از روش جدیدی استفاده کرده‌اند که حساسیت قابل قبولی برای تشخیص عفونت ویروس ایدز و هپاتیت دارد و به صورت اختصاصی عمل می‌کند.

علاوه بر اینکه این روش، حساسیت و دقت قابل قبولی در تشخیص عفونت‌های ویروسی ایدز و هپاتیت دارد، هزینه‌ و زمان لازم برای انجام آزمایش‌های غربالگری و تشخیصی را نیز به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد.

با توجه به آنچه گفته شد، می‌توان پیش‌بینی کرد که این دستاورد بتواند نقش مهمی در کنترل این بیماری و پایش درمان بیمار داشته باشد.

کبد عضوی است که در بسیاری از فعالیت‌های حیاتی بدن نقش دارد. این عضو نه‌تنها از طریق تولید پروتئین‌های اختصاصی با عوامل ایجاد عفونت مقابله می‌کند، بلکه می‌تواند با تولید پروتئین‌های انعقادی در کنترل و توقف خونریزی نیز موثر باشد.

این در حالی است که ابتلا به عفونت‌های ویروسی منجر به التهاب کبد و نقص در عملکرد آن می‌شود. در چنین شرایطی علاوه بر این که کبد در سم‌زدایی و از بین بردن اثر فرآورده‌های دارویی با مشکل مواجه خواهد شد، نمی‌تواند انرژی مورد نیاز بدن را نیز ذخیره کند.

گفته می‌شود از گذشته‌های دور، انسان‌ها به بیماری‌ هپاتیت مبتلا می‌شوند و تاریخچه‌ این بیماری، ریشه در گذشته‌های دور دارد؛ اما پس از جنگ جهانی دوم محققان دریافتند این بیماری نوعی بیماری عفونی است و به این ترتیب به تدریج انواع ویروس‌های ایجادکننده‌ هپاتیت شناخته شدند.

امروزه بیماری هپاتیت مزمن ویروسی، یکی از بزرگ‌ترین مشکلات بهداشتی در سطح دنیاست و کشور ما به عنوان یکی از مناطق با آلودگی متوسط ویروس هپاتیت شناخته شده است. شیوع سرمی عفونت ویروسی هپاتیت C در سطح جهانی حدود یک درصد است و متاسفانه درصد زیادی از موارد آلودگی به هپاتیت C به صورت مزمن در بدن باقی می‌مانند.

در کشور آمریکا نیز بیش از میلیون‌‌ها نفر به هپاتیت ویروسی مبتلا هستند. از آنجا که این بیماری سبب بروز بیماری‌های خطرناک می‌شود و با آلوده کردن میلیون‌ها نفر از انسان‌ها، زمینه مناسبی را برای ابتلا به ویروس ایدز ایجاد می‌کند، به عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل تهدید سلامت عمومی از آن نام برده شده است.

اگرچه در سال‌های اخیر با افزایش آگاهی‌های عمومی نسبت به این گروه‌ از بیماری‌ها به افق‌های جدیدی در تضمین سلامت عمومی دست یافته‌ایم، اما متاسفانه با توجه به مشکلات ناشی از موانع موجود در جلوگیری از افزایش شیوع این بیماری‌ها و لزوم تلاش برای کاهش هزینه‌های پزشکی، اقتصادی و اجتماعی ناشی از آن، باید راهکارهای جدیدی در این زمینه آغاز شود.

 با وجود مراقبت‌های بهداشتی همه‌ساله 8 تا 10 هزار نفر از عوارض کبدی ناشی از هپاتیت ویروسی C و حدود 5 هزار نفر از عوارض ناشی از دیگر انواع هپاتیت‌های ویروسی جان خود را از دست می‌دهند. در حال حاضر بیماری مزمن کبدی، دهمین علت مرگ‌ومیر انسان‌ها و نارسایی کبدی ناشی از هپاتیت C، مهم‌ترین عامل پیوند کبد است.

سدی در برابر راه‌های مشترک انتقال بیماری

در ابتلا به هپاتیت C ، بیماران دچار هپاتیت مزمن می‌شوند که تعداد زیادی از آنها در معرض خطر پیشرفت بیماری و ابتلا به هپاتیت مزمن فعال و التهاب کبدی قرار خواهند داشت. در برخی از کشورها مانند کشور ژاپن، ابتلا به عفونت ویروسی هپاتیت C منجر به سرطان کبد خواهد شد.

ویروس ایدز (HIV) نیز مهم‌ترین ویروس در خانواده ویروس‌هاست. عفونت HIV در صورت عدم درمان در حدود یک دهه به طول خواهد انجامید. مراحل بیماری شامل ابتلا به عفونت اولیه، انتشار ویروس به اعضای لنفاوی، ایجاد عفونت نهانی و مخفی، افزایش شدت بیماری، بیماری بالینی و در نهایت مرگ است.

در اروپا و آمریکا تقریبا 25 درصد از بیماران آلوده به ویروس ایدز و 10 درصد از بیماران آلوده به ویروس هپاتیت C دارای عفونت همزمان هستند. بررسی‌های انجام شده حاکی از آن است که حدود 54 میلیون نفر در سراسر جهان به این عفونت همزمان مبتلا هستند.

عفونت همزمان ایدز و هپاتیت C، بیماری‌های کبدی وابسته به هپاتیت C را تسریع می‌کند که شامل یک تغییر سریع‌تر به سمت التهاب کبدی و سرطان کبد در این گروه از بیماران است. همچنین پیشرفت ایدز و بروز علائم آن در افراد دارای عفونت همزمان هپاتیت C ، سریع‌تر از افرادی است که تنها به ویروس ایدز آلوده هستند.

به نظر می‌رسد شیوع بالای همزمان این دو نوع عفونت، به علت راه‌های انتقال معمول آنها مانند تزریق خون و فرآورده‌های آن باشد، لذا غربالگری حساس و مطمئن واحدهای خونی از طریق روش‌های سرولوژیک و مولکولی ضروری خواهد بود.

بوی بد دهان نه تنها برای خودمان، بلکه برای اطرافیان ‌مان نیز ناخوشایند‌ است.

این مشکل اگر درمان نشود، سبب بروز مشکلاتی در روابط بین ‌فردی نیز خواهد شد.

اگرچه بزاق دهان نوعی خمیردندان طبیعی محسوب می ‌شود، ولی گاهی این خمیردندان طبیعی کافی نیست و مجبورید به توصیه‌ های زیر پناه ببرید و اگر توصیه‌ های زیر هم نتوانند مشکل ‌تان را رفع کنند، احتمالا منشا بوی بد دهان‌ تان دستگاه گوارش‌ است و باید بروید سراغ پزشک.

 

 1- بعد از هر وعده غذایی برای باقی نماندن غذا در دهان و لابه‌لای دندان‌های تان، مسواک بزنید و دهان ‌تان را خوب بشویید.

 

2- وقتی دندان‌های تان را مسواک می ‌زنید، زبان ‌تان را هم به آرامی مسواک بزنید تا لایه سطحی روی زبان برداشته شود. زبان با هزاران پرز ریز پوشیده شده که می ‌تواند محل تجمع باکتری ‌ها باشد.

 

3- به‌ طور منظم برای بررسی وضعیت دهان و دندان تان، به دندانپزشک مراجعه کنید تا اگر دندان‌ خراب و پوسیده‌ای دارید که سبب بوی بد دهان‌ تان می‌ شود، ترمیم کنید.

 

4- برای افزایش ترشح بزاق دهان تان، همیشه از آدامس‌ های بدون قند استفاده کنید.

 

5- اگر دهان‌ تان زیاد خشک می ‌شود، مایعات فراوانی بنوشید. آب را چند بار در دهان تان بچرخانید تا کاملا غذاهای اضافی از لابه‌لای دندان‌های تان خارج شود.

 

6- از مصرف دهان‌ شویه‌هایی که حاوی الکل و نعناع هستند خودداری کنید، چون آن ها به جای کمک به خو‌شبویی دهان ‌تان، باعث بدتر شدن بوی آن می ‌شوند.

 

7- استفاده از سبزیجات و میوه‌ها، مخصوصا کرفس خام و هویج می ‌تواند مانع از شکل‌ گیری پلاک در دهان شود.

 

8- اگر می‌ خواهید در یک جلسه مهم یا مهمانی شرکت کنید، از خوردن غذاهای حاوی سیر و پیاز خودداری کنید.

 

9- از نوشیدن قهوه که سبب خشکی دهان می ‌شود، خودداری کنید.

 

10- سیگار را ترک کنید، زیرا تار و نیکوتین موجود در آن، روی سطح دندان و زبان می‌ ماند و سبب کاهش ترشح بزاق و ایجاد بوی بد دهان می ‌شود.

 

11- سبزیجات برگ سبز مانند جعفری و کاهو بجوید.

 

12- می‌ توانید چند عدد قرص نعناع روی زبان یا مسواک ‌تان بگذارید و دهان‌ تان را با آن تمیز کنید تا تنفس شما خوش ‌بو شود.

 

13- اگر ترکیبی از پراکسیدهیدروژن 50 درصد و 5 درصد آب را در دهان‌ تان بچرخانید، می ‌توانید بسیاری از باکتری ‌هایی را که سبب بوی بد دهان‌ تان می ‌شود، از بین ببرید.

منبع: Webmd

ترجمه: مژگان کریمی

تبیان

با پذیرش این اصل که انسان مجموعه ای از جسم و روح، یا روان و تن است به این حقیقت می رسیم که با تقویت روان می توان جسم بیمار را نیز نیرویی تازه بخشید یا به اصطلاح در کالبد او روح تازه ای دمید. انسان در تمامی لحظات، آگاهانه یا ناآگاهانه در کلیه جنبه های زندگی در جستجو و تلاش برای یافتن و حفظ تعادل و توازن است. هرگاه نیرویی این توازن و تعادل را بر هم زند، نیرویی متضاد در وجود شخص ایجاد می شود که تقابل آن با نیروی بیرونی موجب بروز بیماری های جسمی یا آشفتگی و اضطراب روحی خواهد شد. پریشانی های روحی به خلاف ناراحتی های جسمی قابل رؤیت نیستند و حتی در برخی موارد یک آشفتگی روحی خود را به صورت یک بیماری جسمی آشکار می کند و تا زمانی که عامل روحی اولیه از بین نرفته است، بیماری جسمی ناشی از آن نیز درمان نمی پذیرد. بیشتر تجربه های زندگی در ضمیر ناخودآگاه ذهن ما ثبت می شود. بر پایه نتایج پژوهش های روان شناسان، روان آگاه یک انسان سالم قادر است در هر ثانیه 126 واحد اطلاعاتی را مرور و بررسی کند، در حالی که این رقم در روان ناآگاه به بیش از یک میلیون واحد اطلاعاتی در هر ثانیه می رسد. دستگاه خون، تنفس، تنظیم حرارت بدن، و تنظیم ضربان قلب تحت تأثیر روان ناآگاه اداره و تنظیم می شوند. حتی فعالیت های بسیار معمولی مغز مانند بویایی، چشایی، بینایی و شنوایی که به نظر آگاهانه می آیند نیز در ابتدا باید به وسیله روان ناآگاه شناسایی شوند و پس از آن در حیطه روان آگاه نفوذ کنند . با توجه به این نکات می توان دریافت که بیشتر تجربیات زندگی ما در روان ناآگاه صورت می گیرد. نابسامانی های محیطی همیشه اتفاق می افتند و این در حالی است که روان انسان تلاش می کند تا در هر لحظه با فشارهای روحی و جسمی ناشی از این عوامل و نابسامانی ها مبارزه کند و آنها را به یک تعادل نسبی برساند. هرگاه فشار این نابسامانی ها از حد قابل تحمل انسان فراتر رود امکان بروز علایم و آثار بیماری های گوناگون وجود دارد. در اغلب موارد علایم این بیماری ها در نقاطی از بدن که پیش از این دچار آسیب دیدگی یا ضعف بوده اند نمایان می شود. مثلاً علایم ناشی از یک فشار روحی شدید می تواند در محل یک شکستگی قدیمی و بهبود یافته استخوان دوباره درد ایجاد کند. اغلب مردم این نوع دردها را به عنوان درد های عصبی می شناسند

در بیشتر موارد در ناحیه ای که دچار درد عصبی است هیچ گونه ناهنجاری جسمی یافت نمی شود و هیچگونه ارتباط مشخصی بین جراحت قبلی و آثار بیماری جدید وجود نخواهد داشت. مسئله کلیدی دیگری که در مورد اینگونه بیماری ها می بایستی به آن توجه داشت، این است که مسائل و مشکلات مشابه می توانند در افراد مختلف عکس العمل های متفاوتی را ایجاد کنند. مثلاً مرگ مادر در خانواده ای می تواند فرزندی را اسیر افسردگی  کند، اضطراب  را برای فرزند دیگر به همراه داشته باشد و در فرزند سوم هیچ گونه تأثیری بر جای نگذارد. این در حالی است که هر سه فرزند به مادر خود علاقمند بوده اند و به او عشق می ورزیده اند. در این موارد بدون کمک هیپنوتیزم  نمی توان به علت ایجاد تغییرات متفاوت به وسیله یک محرک مشابه پی برد. اما با روشن شدن علت از طریق کاربرد روش هیپنوتراپی می توان امکانات گسترده ای را برای از میان بردن آن و بهبود وضع بیمار فراهم آورد.

کاربرد دو شیوه هیپنوآنالیز و هیپنوتراپی در تشخیص عامل اصلی بروز بیماری هایی که از نظر جسمی هیچ گونه دلیلی برای ایجاد آنها وجود ندارد و یا نمی توان هیچ نشانه ای از علایم رنج آور را در بدن بیمار یافت، بسیار مؤثر خواهد بود. مثلاً اگر شخصی از تنگی نفس رنج می برد اما در بررسی های بالینی هیچگونه نشانه ای از بیماری دستگاه تنفسی در وی یافت نمی شود، می توان علت بروز بیماری را در اضطراب ها و فشارهای روحی فرد جستجو کرد. در این گونه موارد اضطراب و فشارهای روحی در طی سالیان متوالی روی هم انباشته شده اند و در نهایت آثار خود را به صورت یک بیماری جسمی آشکار کرده اند. به جرئت می توان گفت که اغلب بیماری هایی که به این شکل بروز می کنند و در اصطلاح پزشکی بیماری های روان - تنی نام گرفته اند، در خاطرات گذشته و احساسات نهفته در روان ناآگاه بیمار ریشه دارند. احساسات و خاطراتی که روان آگاه به علل و دلایل گوناگون از جمله احساس گناه آنها را سرکوب کرده و در ظاهر به باد فراموشی سپرده است .

این گونه بیماری ها یا بیماری هایی که بخشی از علل آنها روان تنی است همه از یک معادله ساده پیروی می کنند :

آمادگی قبلی + فشار روحی = بیماری های روان تنی

آمادگی قبلی می تواند شامل وضع سلامت جسمی و روحی شخص در گذشته، قابلیت و صلاحیت کنونی روحی وی و همچنین تأثیر عوامل محیطی باشد. فشارهای روحی می تواند به مجموعه ای از ترس  ها، اضطراب  ها و نگرانی های واقعی یا خیالی شخص مربوط باشد. این فشارها ممکن است حقیقی باشند یا تنها در تخیل انسان رخ دهند. فشارهای محیطی شامل حوادث ناگواری است که درست پیش از ظهور علایم بیماری برای بیمار اتفاق افتاده باشد. شرایطی مانند مرگ افراد خانواده، وقوع جنگ، حوادث طبیعی، شرایط نابسامان مالی و اجتماعی، مشکلات خانوادگی و... می توانند دست به دست هم دهند و محیط مساعدی را برای ایجاد بیماری روان تنی، در شخص مساعد فراهم آورند.

از شایع ترین بیماری های روان تنی می توان به انواع حمله های ترس (1)، نابسامانی ها و اختلالات اضطرابی (2) ، افسردگی ، وسواس ، بیماری های محیطی و مانند آن اشاره کرد. در اغلب این بیماری ها ریشه های مشترک «گناهان سرکوب شده» و «خصومت» به عنوان عامل اصلی بروز بیماری حضور دارند. در این گونه موارد می توان از هیپنوتراپی برای ایجاد محیطی متعادل و موزون در درون خسته بیمار استفاده کرد و بسیاری از بیماران پس از دستیابی به این مرحله بهبودی می یابند. بسیاری از موارد سردرد ، دل درد، صدای گوش، لکنت زبان، حساسیت، ترس، دلهره و اضطراب، افسردگی، بی حوصلگی و بی خوابی  به دلیل اختلالات درونی ایجاد می شوند. در یک طرف این اختلالات همان گونه که اشاره شد، فشار نیروی متقابل روان ناآگاه قرار دارد که با از بین بردن آن می توان تعادل درونی را دوباره برقرار کرد؛ در این حالت یا بیماری روان- تنی از بین می رود و یا شدت آن به میزان بسیار زیادی کاهش می یابد. در مواردی که هیچ یک از معاینات و آزمایش های پزشکی در یافتن عامل سبب شناختی بیماری به جایی نمی رسند، پذیرش ریشه های غیر جسمی بیماری بیماران با مقاومت کمتری رو به رو خواهد بود. هنگامی که بیمار این حقیقت را می پذیرد که بیماری او جنبه روان- تنی دارد در واقع نخستین گام را در جهت بهبود و درمان خویش برداشته است. بدون پذیرش این حقیقت از سوی بیمار دستیابی به بهبودی به هیچ عنوان امکان پذیر نخواهد بود. اعتماد به شخص درمانگر (THERAPIST) نکته مهمی است که در بهبودی بیماران اهمیت بسزایی دارد .

درمانگر شخصی است که بیمار بتواند با اعتماد کامل مشکلات خود را در مراحل اولیه درمان با وی در میان بگذارد. شمار اندکی از بیماران می توانند به تنهایی و بدون درمانگر به بهبودی دست یابند. استفاده از شیوه خود هیپنوتیزم (SELF HYPNOSIS) بدون نظارت کارشناس هیچگونه تأثیری در بهبودی این گونه بیماران نخواهد داشت زیرا در خود هیپنوتیزم دستیابی به دو فرایند بازگشت (REGRESSION) و تخلیه (ABREACTION) که مهمترین بخش درمان به شمار می رود به سادگی امکان پذیر نخواهد بود. از آنجا که ریشه های بیماری روان- تنی در ضمیر ناخودآگاه فرد قرار دارد، امکان این که شخص خود به آنها دست بیابد وجود نخواهد داشت. در خاتمه باید به این نکته اشاره کرد که قدرت هوش  و اراده شخص در بهبود این گونه بیماری ها بسیار ناچیز است و سهم اساسی در درمان بر عهده دو عامل میزان تمایل بیمار برای بهبودی و بینش سازی صحیح برای وی است. به منظور بینش سازی صحیح برای بیمار، حضور شخص درمان گر الزامی خواهد بود.

تبیان

www.novindiet.com

کلسترول یک نوع چربی است که می تواند در رگ های خونی شما رسوب کرده و باعث انسداد آنها گردد. اگر این انسداد در عروق ظریف خونرسان قلب رخ دهد، باعث ایجاد بیماری ایسکمی قلبی و در نهایت سکته قلبی می گردد.

یکی از اجزای اصلی برنامه کاهش کلسترول خون، رژیم غذایی است. با دنبال کردن یک برنامه صحیح غذایی، شما می توانید کلسترول خون را کنترل کنید.

همه ما می دانیم کره، بستنی و غذاهای چرب مانند فست فود ها، کله پاچه و ... باعث افزایش چربی های خون خواهند شد. به عقیده محققان، شما می توانید با کاهش مصرف چربی های بد و غذاهای حاوی نمک بالا و نوشابه های حاوی قند، در کاهش کلسترول خون تان موثر باشید.

همزمان با کاهش مصرف غذاهایی که اثرات نامطلوب بر روی میزان کلسترول خون شما دارند، مصرف غذاهای مفید به عنوان جایگزین، نقش کلیدی در کنترل میزان کلسترول خون خواهند داشت.

باید باور کنیم که بعضی از غذاهای مفید می توانند نقش معجزه آسایی در کنترل کلسترول خون ایفا نمایند. علاوه بر آن که طعم به مراتب بهتری از داروهای کاهش دهنده کلسترول خون داشته و عوارض احتمالی این داروها را به دنبال نخواهند داشت.

با مصرف پنج غذای کاهش دهنده کلسترول که در ذیل به آنها خواهیم پرداخت، می توانید به کاهش خطر بیماری قلبی خود کمک کنید:

1- خوردن میوه و سبزیجات

سبزیجات سرشار از ویتامین، املاح، رنگدانه های گیاهی و آنتی اکسیدان ها می باشند. آنها با چربی بد خون که باعث ایجاد پلاک در رگ ها می شود، مبارزه می کنند. لذا در کنترل مهم ترین عامل خطر برای بیماری های قلبی، حمله قلبی و سکته مغزی، کمک می کنند.

سعی کنید در طول هفته انواع مختلفی از سبزیجات را استفاده کنید تا بتوانید از فواید آنها برای سلامتی خود بهره مند شوید.

میوه ها نیز منبع عالی از رنگدانه های گیاهی، آنتی اکسیدان ها و فیبر هستند. لذا استفاده متناسب و متنوع از میوه ها در کنترل کلسترول خون مفید خواهد بود.

2- چربی های سالم را انتخاب کنید:

همه چربی ها بد نیستند. شما به چربی های خوب نیاز دارید. چربی خوب شامل روغن های زیتون، کانولا، دانه کتان، گردو، بادام زمینی و روغن کنجد است.

این چربی ها به کاهش التهاب داخلی، کاهش میزان کلسترول، بالا بردن سطح ایمنی بدن و سلامت سیستم اعصاب مرکزی و مغز کمک شایانی می کنند.

3- غلات سبوس دار و حاوی فیبر را مصرف کنید:

از مواد غذایی حاوی فیبر بالا مانند جو ، جو دوسر، گندم و برنج سبوس دار استفاده کنید. این گونه مواد غذایی حاوی فیبر محلول بوده و با کلسترول در دستگاه گوارش ترکیب شده و باعث خروج آن از بدن می شود.

این گونه مواد غذایی را به طور منظم در برنامه غذایی روزانه ی خود بگنجانید.

حبوبات مانند لوبیا، عدس، لپه، نخود ، لوبیا سفید و ... سرشار از فیبر و آنتی اکسیدان هستند و در بهبود کلسترول مفید هستند.

4- خشکبار مصرف کنید:

خوردن متوسط برخی خشکبار مانند بادام زمینی و بادام می تواند در کاهش کلسترول خون کمک کند. خشکبار حاوی چربی سالم و آنتی اکسیدان هایی است که به حفظ سلامت دستگاه قلبی و عروقی شما کمک می کند.

در هفته شما باید 2 تا 3 وعده خشکبار مصرف کنید. هر وعده خشکبار حدود یک سوم لیوان است. ولی در میزان مصرف خود دقت کنید، زیرا خشکبار حاوی کالری فراوانی است. نکته مهم دیگر در مصرف خشکبار این است که از خشکبار بدون نمک استفاده کنید.

5- مصرف ماهی را در سبد غذایی افزایش دهید:

از غذاهای دریایی به ویژه ماهی ها در سبد غذایی خود استفاده نمایید. البته توجه داشته باشید که میگو تنها غذای دریایی حاوی کلسترول فراوان می باشد و نباید آن را مصرف کنید.

گوشت و کلسترول:

مصرف چربی حیوانی یکی از عوامل بالا رفتن کلسترول خون است، ولی همه گوشت ها برای شما بد نیستند. در اینجا به چند نکته در مورد پختن و مصرف گوشت اشاره می کنیم:

* از گوشت های با چربی کم استفاده کنید و سعی کنید به جای سرخ کردن گوشت آن را بپزید و یا به صورت کبابی استفاده نمایید.

* از گوشت مرغ استفاده کرده و قبل از پختن آن، پوست آن را جدا کنید.

* از گوشت های فرآیند شده مانند سوسیس و کالباس کمتر استفاده کنید و یا اصلا استفاده نکنید.

* جگر، دل و قلوه حاوی کلسترول فراوانی است. سعی کنید خیی کم از این گونه گوشت ها استفاده کنید.

* در هفته حتما دو بار از ماهی استفاده کنید. این ماهی ها بهتر است از نوع چرب آنها مانند سالمون یا قزل آلا باشد.

در کنار برنامه غذایی یاد شده، با انجام ورزش منظم و تغییر شیوه های نادرست زندگی می توانید به طور شگفت آوری در کاهش کلسترول خون خود موثر باشید.

در پایان ذکر این نکته مفید است که مواد غذایی فوق الذکر در پیشگیری از افزایش کلسترول خون مفید بوده، ولی در صورت ابتلا به افزایش چربی خون، شما نیاز به یک برنامه ریزی صحیح تغذیه ای زیر نظر متخصص دارید تا بتوانید با تغییر عادات غذایی، تغییرات واضحی در میزان کلسترول خون را شاهد باشید.

اگر از داروهای کاهش دهنده کلسترول خون استفاده می کنید، استفاده از مواد غذایی فوق الذکر به معنای قطع مصرف این داروها نمی باشد، بلکه می توانید با یک رژیم غذایی مناسب و تغییر عادات غذایی خود زیر نظر متخصص، مقدار داروهای کاهش دهنده کلسترول را کم نمایید، زیرا قطع خودسرانه این داروها می تواند صدمات جبران ناپذیری را به دنبال داشته باشد.

برای مشاهده ی وب سایت دکتر حمیدرضا فرشچی می توانید به آدرس اینترنتی www.novindiet.com مراجعه نمایید.

شنا در دوران بارداری مفید است یا مضر؟

اگر پیش از بارداری شنا می ‌کردید، با احتیاط بیشتری می ‌توانید در دوران بارداری نیز، به آن ادامه دهید. ولی اگر در بارداری برای اولین بار تصمیم به شنا کردن گرفته‌اید، از سه ماهه دوم و آرام ‌آرام این کار را شروع کنید. ورزش های دوران حاملگی به سطح آمادگی بدنی قبلی، وضعیت پزشکی، در دسترس بودن وسایل تمرینی و علاقه شما بستگی دارد.

فواید

شنا کردن، جریان خون را بهبود می ‌بخشد، کشیدگی طبیعی و توان ماهیچه‌ها را افزایش می ‌دهد و استقامت عضلات را به همراه دارد. اما دلیل اصلی پیشنهاد شنا به عنوان ورزش برای دوران حاملگی آن است که در حین شنا، علی‌ رغم افزایش وزن دوران بارداری، احساس بی وزنی می‌ کنید و از طرف دیگر، می ‌توان گفت که تقریبا احتمال صدمه و جراحت در این ورزش وجود ندارد. وقتی که در حالت شناور در آب قرار دارید، احساس می ‌کنید که هیچ اضافه وزنی ندارید. به‌ علاوه، شنا موجب می ‌شود که عضلات شما نیز قدرت و وضعیت بهتری پیدا کنند.

سه ماهه اول:

در صورتی که توان بدنی شما اجازه می ‌دهد، یک روز در میان به مدت 20 دقیقه شنا کنید تا بهترین بهره را از این ورزش ببرید.

در صورتی که شنا، اولین فعالیت صبحگاهی شما باشد، می ‌تواند حالت تهوع صبحگاهی یا ویار را از بین ببرد و به شما در طول روز انرژی کافی بدهد.

سه ماهه دوم:

با پیشرفت دوران حاملگی، نیازی به متوقف کردن شنا نیست، زیرا این فعالیت ورزشی برای شما آسان است. آب در حین تمرین از مفاصل و رباط‌ های شما محافظت می‌ کند و از بروز آسیب ‌دیدگی یا گرم شدن بیش از حد بدن شما جلوگیری خواهد کرد.

سه ماهه سوم:

احتمالا شما نیازی به تغییر برنامه ورزشی خود نخواهید داشت، اما استفاده از مایوی مخصوص یا لباس شنای دوران حاملگی می ‌تواند وضعیت بهتری را برای شما ایجاد کند.

در کلاس های ورزش سبک آبی که در اطراف محل سکونت شما برگزار می شوند و مربی لایقی دارند، شرکت کنید. از دستورالعمل‌های کلی برای جلوگیری از گرم شدن بیش از حد بدن، استفاده کنید.

موانع

در مواردی خاص باید از انجام ورزش اجتناب کرد و یا حتما با نظر پزشک اقدام به این کار کرد. این موارد عبارت‌اند از: احتمال سقط جنین که همراه با خون ‌ریزی در سه ماهه ی اول باشد، حاملگی ‌های چند قلویی، بیماری قلبی و ریوی شدید و احتمال زایمان زودرس که با کوتاه شدن طول دهانه رحم همراه است. زنان غیرفعال می ‌توانند با اطمینان و به تدریج ورزش ایروبیک مانند پیاده‌ روی ، دوچرخه‌ سواری و شنا را در طول بارداری آغاز کنند، اما از فعالیت‌هایی که در آن خم شدن، پریدن، دویدن و پیچیدن واحتمال آسیب وجود دارد، باید پرهیز شود.

منع مطلق انجام ورزش در حین حاملگی شامل موارد زیر است: خون ‌ریزی ‌های رحمی، مشکلات جنینی، بیماری های قلبی، سابقه سقط یا زایمان زودرس بیش از یک ‌بار، فشار خون حاملگی ، دیابت، بیماری کلیوی کنترل نشده و پارگی اخیر پرده‌ها.

احتیاط

ورزش را به آرامی‌ آغاز کنید، گرم کردن پیش از ورزش و خنک کردن پس از آن را فراموش نکنید، و بیش از حد به خود فشار نیاورید. فقط به یاد داشته باشید شما می ‌خواهید سالم و سرحال بمانید، پس فعالیت ‌های شدید ورزشی را کنار بگذارید و چند دور شنا در طول یا عرض استخر را برای پس از زایمان بگذارید، زیرا شما را بیش از حد خسته خواهد کرد.

نوعی از شنا را انتخاب کنید که برا‌یتان راحت ‌تر باشد. ترکیب متناوبی از شنای پروانه با شناور شدن بر سطح آب به پشت، در حالی که با پا ضربات آرامی‌  به آب می ‌زنید، می ‌تواند تمرین مناسبی باشد. دقت کنید که اگر در ناحیه مفصل شرمگاهی خود(در جلوی لگن) احساس درد می ‌کنید، از شنای پروانه خودداری کنید.

از شیرجه زدن در آب، رفتن به مکان‌های با ارتفاع زیاد و اکسیژن کم، شنا در آب بسیار گرم یا بسیار سرد و اسکی روی آب نیز خودداری کنید.

خطر

در صورت وجود هر یک از علایم زیر، ورزش را قطع کنید و با پزشک خود تماس بگیرید: تنگی نفس، سردرد، ضعف عضلانی، تهوع، خستگی، درد قفسه سینه، درد پشت، درد لگن، اشکال در راه رفتن، کاهش فعالیت جنین، انقباضات متوالی رحم، خون ریزی از واژن و ترشح مایع آمنیوتیک.

تبیان

مقایسه ای بین سزارین و زایمان طبیعی

لیلا هادی پور کارشناس ارشد مامایی اداره سلامت مادران وزارت بهداشت در گفتگو با خبرنگار اجتماعی فارس، گفت: زایمان به دو صورت طبیعی و غیر طبیعی انجام می‌ گیرد که سزارین روش غیر طبیعی است.

وی گفت: زایمان به روش سزارین در صورتی انجام می‌ گیرد که جان مادر و نوزاد در خطر باشد. سزارین عمل جراحی بزرگی است که تمام عوارض اعمال جراحی را دارد.

کارشناس ارشد مامایی اداره سلامت مادران وزارت بهداشت گفت: یک عمل سزارین نیازمند تجهیزات، نیروهای متخصص از قبیل متخصص زنان، بیهوشی و جراح است و این عمل هزینه بسیاری را برای بیمار و بیمارستان در بردارد.

هادی ‌پور افزود: عفونت و خونریزی در زنانی که زایمان به روش سزارین انجام می ‌گیرد، نسبت به کسانی که به صورت طبیعی زایمان می ‌کنند، بیشتر است.

زنانی که به صورت غیر طبیعی زایمان می‌ کنند تا مدت‌ ها نمی ‌توانند، کارهای خود را انجام دهند.

وی اضافه کرد: در سزارین با این که تاریخ دقیق زایمان مشخص می ‌شود، ولی ممکن است، اشتباهی صورت گیرد و بچه نارس به دنیا بیاید.

درد در زایمان طبیعی، بعد از آن، از بین می‌ رود؛ به طوری که فاصله شروع زایمان تا پایان آن درد وجود دارد و بعد از زایمان درد بسیار کم است.

کارشناس ارشد مامایی اداره سلامت مادران وزارت بهداشت گفت: با روش‌ هایی دردهای زایمان طبیعی را می‌ توان کاهش داد که از مهمترین آن ها می ‌توان به مواردی چون استفاده از ماساژ، انجام زایمان در محلی که فرد در آن احساس راحتی کند به طوری که خلوت مادر رعایت شود و اجازه ورود یک نفر همراه در اتاق زایمان، اشاره کرد.

وی اضافه کرد: روش ‌های متفاوتی چون روش ‌های غیردارویی و دارویی برای کاهش درد زایمان در یک زایمان طبیعی به کار می ‌روند.

متداول ترین روش غیردارویی عبارت است از آماده سازی روانی بیمار قبل از زایمان که در این روش با آموزش صحیح نحوه تنفس و تمرکز زیاد، احساس درد کاهش می ‌یابد.

اساس آن بر این واقعیت است که اضطراب و ناآشنایی با مراحل زایمان، درد را تشدید می ‌کند و از این رو حمایت روانی از بیمار، درد را کاهش خواهد.

هادی ‌پور افزود: درد زایمان طبیعی به صورت مداوم نیست، ممکن است 30 ثانیه تا 60 ثانیه مادر درد داشته باشد و 2 دقیقه بدون درد باشد.

وی اضافه کرد: تحقیقات در بیشتر کشورهای پیشرفته بیانگر این است که زایمان‌ های طبیعی بهتر از زایمان ‌های سزارین است. 85 درصد از زایمان ‌ها طبیعی است و 5 تا 15 درصد به خاطر حفظ جان مادر و نوزاد باید به صورت سزارین انجام شود.

هادی ‌پور گفت: میزان خونریزی زنان بعد سزارین 2 برابر زایمان طبیعی است و احتمال عفونت زنان بعد عمل سزارین بسیار بیشتر از زایمان طبیعی است.

برای زایمان سزارین باید مرکزی با تمام تجهیزات کامل وجود داشته باشد. در یک اتاق عمل معمولی نمی ‌توان این کار را انجام داد. اگر مادری به داروی بیهوشی حساس باشد ممکن است عوارضی برای آن به وجود آید و احتمال ایجاد عوارض وابسته به بیهوشی، در سزارین خیلی بیشتر از زایمان بدون درد است.

کارشناس ارشد مامایی اداره سلامت مادران وزارت بهداشت گفت: ممکن است که پس از عمل زایمان، عوارض ریوی در مادر به وجود آید و هم آغوشی مادر و نوزاد در عمل سزارین به خوبی برقرار نمی شود.

زنی که عمل سزارین انجام می‌دهد 5 تا 10 روز بعد از زایمان قادر به انجام کارهای شخصی خود نیست.

طبق آماری که در سال 86 وجود دارد 40/5 درصد زایمان‌ ها در کشور ما به صورت سزارین و 59/4  درصد به صورت طبیعی بوده است.

تبیان

زنان باردار در تشخیص احساسات تواناترند

تحقیقات نشان می‌ دهد: زنان باردار می ‌توانند احساسات را در چهره افراد بخوانند.

به گزارش سرویس بهداشت و درمان ایسنا،‌ زنان باردار که به واسطه شدت یافتن هورمون های شان به مجموعه ‌ای از اعصاب با تغییرات و نوسانات خلقی مبدل می ‌شوند در تشخیص نشانه‌ های عصبانیت و خشم در چهره افراد بسیار دقیق‌ تر و حساس ‌تر عمل می‌ کنند در حالی که این توانایی در زنانی که باردار نیستند و نیز در مردان وجود ندارد.

مطالعات پیشین نیز تایید کرده ‌اند که زنان در مراحل خاصی از دوره عادت ماهانه می‌ توانند احساسات فرد را از نگاه کردن به چهره او دریابند و توجیه محققان برای این توانایی این است که سطح هورمون پروژسترون در چنین شرایطی به نقطه اوج خود می ‌رسد.

پژوهش جدیدی نشان داد که همین یافته در مورد زنان باردار نیز صدق می ‌کند و آن ها نه تنها می توانند احساس لذت و خوشحالی را به سرعت تشخیص بدهند بلکه حتی قادر هستند احساسات منفی را نیز خیلی دقیق ‌تر شناسایی کنند.

دکتر ربکا پیرسون و دستیاران وی در دانشگاه بریستول انگلیس، این پژوهش را با بررسی روی 76 زن باردار انجام داده ‌اند.

پژوهشگران دریافتند: زنان باردار در هر مرحله از بارداری احساسات مثبت را به سرعت شناسایی می‌ کنند اما برای تشخیص احساسات منفی مانند عصبانیت، ترس و ناامیدی در ماه‌ های آخر بارداری قوی تر هستند.

زنان در این دوران هوشیارتر می ‌شوند و در نتیجه می‌ توانند تهدیدهای احتمالی را شناسایی کرده و در صورت ضرورت اقدام کنند.

تبیان